|
Paradiso - Canto XXXI
Nel XXXI Canto del Paradiso, l'autore, lasciato da Beatrice, trova in
San Bernardo la sua ultima guida, che gli indica Beatrice nel terzo giro
della rosa celeste, la quale risponde alla sua gratitudine con un
sorriso.
Intanto, il santo vecchio invita Dante a guardare la candida
rosa dal basso verso l'alto, per vedere la Vergine Maria.
Egli rivolge
il suo sguardo alla Madonna e vede un punto più luminoso degli altri,
intorno al quale si affollano molti angeli ed al cui centro risplende
l'immagine di Maria Vergine, verso la quale, sia lui, che San Bernardo
rivolgono i loro occhi, ammaliati da tanto fulgore, per contemplarla. |
|
La Divina
Commedia
 Opera Virtuale di Gianni
Latronico
Cànd XXXI du Paravëjs
1. Ën fòrmë dùnghë dë vjànga ròsë
2. së musträvë à mmë a mëlìzzja sàndë
3. k'andòw sàgnë sëw Crìst facètt zëjtë
4. mà l'òldë ca vulànn vèjtë e ccàndë
5. la glòrjë dë cùdë ca l'annàmmòwrë
6. e la bbundätë k'a facèttë tàndë
7. ssë cumè shäm d'äpë ca s'ënfjòwrë
8. na vòldë e jjëwnë së në tòrnë
9. ddä andò a sëwa fatëjë s'ënsapòwrë
10. 'ndò u jëràn fjòwr shënnëj ca s'adòrnë
11. dë tàndë fògghj e ppò 'nghjanäv arrétë
12. ddä ndò u sëw amòwr sémbë sëggjòrnë
13. Lë fàccë tùttë avìjënë dë vàmba vëjvë
14. e lë shìëdd d'òwr e l'òld tàndë vjànghë
15. ca nëshëwna nèjv a ccùd tèrmën arrëjvë
16. Shënnénn ndòw fjòwr dë bàngh nbànghë
17. purscìvën a l'ànëmë la päscë e l'ardòwrë
18. ca lòrë acquëstàvënë vulànn àw fjànghë
19. Nnè jjë mëttìbb frà u suprän e u fjòwrë
20. dë tànda muldëtùdën dë jàngël vulàndë
21. 'mbëdëjvë la vìstë e u splëndòwrë
22. pëcké a lëwscja dëvëjnë jé pënëtràndë
23. pë l'unëvèrsë a ssëcòndë ca jé ddègnë
24. ssë ccà nùddë llë pòtë jéss d'ostàquëlë
25. Cùssë sëkëwrë e ggawdjòwsë règnë
26. frëquéndë 'ngéndë andëjk e ën nuvèllë
27. fàccë e amòwrë avëj tùttë a nnu sègnë
28. Oj trëjna lëwscë ca andò ùnëca stèddë
29. shëndëllànn a llòrë vìstë tàndë l'appäjë
30. wàrdë cquä bbàshë a la nòstra tumbéstë
31. Cë lë bàrbërë vënénnë da na tälë zzònë
32. k'ognè jjùërn dë Jèlëcë së këmmògghjë
33. rutànn cù fìgghj sëw dù quäl jé vväghë
34. vëdénn a Rròmë e a l'àrdwa sëwa jòprë
35. s'ammaravëgghjòrnë quànnë Latèränë
36. a lë còwsë tërrénë scètt cchjù ajjàldë
37. jëjë k ' à u dëvëjnë da l ' umänë
38. a l'atèrnë dàw tìëmbë jérë vënëwtë
39. e dë Fërénz ën pòpël ggjùst e ssänë
40. dë ccè stupòwrë avëja jéssë chjëjnë
41. Cèrtë frà jìddë e u gàwdjë më facëja
42. pjacèjrë a nòn sénd e a stàrmën cìttë
43. E cquäsë pëllëgrëjnë ca së rëcrèjë
44. ndòw tèmbj dù sëw vëwtë wardànnë
45. e spér éggjä dë rëdëjscë cùm jìdd jérë
46. dassë pë la vëjva lëwscë passëggjànnë
47. facëj còrrë l'òcchjërë pë lë scalëwnë
48. mò sòwpë mò sòttë e mmò attùrnë
49. Vëdëj dë carëtätë fàccë përsuäsë
50. d'aldrùj lëwmë frëggjät e dà rëjsa sòw
51. e àttë ornätë dë tùttë la junëstätë
52. La fòrma ggënërälë dë tùtt u paravëjsë
53. ggjä tùtt l'òcchjër mèj avìjën abbrazzätë
54. e andò nëshëwna vànnë fërmät u vëjsë
55. e mm'aggërävë kë vvòggja rënnuwätë
56. p'addumannä a la mëja dònnë còwsë
57. andò lë quäl a ménda mèj jér suspèjsë
58. Jëwnë 'ndënnëj e nnòtëwn rëspunnèttë
59. crëdëj vëdèj a Vvjatrëjscë e nu vécchjë
60. vëdìbb vëstëwt kë lë ggéndë glurjòwsë
61. Dëffëwsë jérë pë l'òcchjër e pë lë gòtë
62. dë bbënnìgna allëcrëjë 'nàttë pjatëwsë
63. quälë à ttìënërë pàtrë së cunvìënë
64. E:"Jèddë andò jé? – sùbbëtë dëcìbb jë
65. e jjìddë: "À la fëjnë dù tëw dësëdèrjë
66. më muwètt Vjatrëjscë dàw lùëkë mëjë
67. e cë wàrdë arrétë andòw tèrzë ggëjrë
68. dù sòmmë grädë tëw l'hà vëdèj arrétë
69. andòw trònë ca i sëw mèrëtë lë dèrnë"
70. Sénza rëspònn l'òcchjër ajjàld gëràbbë
71. e vvëdìbb a jjèddë ca së facëja crònë
72. rëfëtténn da sè stèssë l'atèrnë ràggë
73. Da kèda rëggjòwnë ca cchjù 'ndrònë
74. nëshëwn ùëcchjë umänë ssë nò dìstë
75. cìnga 'nmärë cchjù abbàsh sprëfònnë
76. quàndë da ddä Vjatrëjscë la mëja vìstë
77. mà nùdd më facëj ca u sëw sëmbjàndë
78. nò shënnëj a mmë attrvèrsë nu mìënzë
79. "Oj dònnë ën cùj la spërànza mèj vìggë
80. e ccà suffrìstë pë la mëja salëwtë
81. andòw mbìërnë lassä lë tëwa vèstìggë
82. dë tàndë còwsë quànd jë égghjë vìstë
83. dàw tëw putèjrë e ddà tëwa bbundätë
84. rëcanòskë la jëràzzjë e lu vërtëwtë
85. Tù më sì ttërätë da sèrvë a lëbbërtätë
86. pë ttùttë kìëdë vëjë pë ttùttë lë mòdë
87. ca dë kìëssë fäj avìvvë la pudëstätë
88. A magnëfëcénza tòwa 'nmè këstòwdë
89. ssë ccà l'ànëma mëj ca fàttë sì ssänë
90. pjacénd a ttèj dàw cùërpë së snëwtë"
91. Dassë prëjàbb e jjèddë dassë lundänë
92. cùmë parëj rërètt e më wardòw arrètë
93. dòpp së në turnòw a l'atèrna fëndänë
94. E u sànd vécchj:"Pëcké tëw assòmmë
95. përféttaménd –dëcètt- u tëw camëjnë
96. pù quäl préj e amòwr sànd më mannòw
97. vòlë kë l'òcchjërë pë ccùssë scjardëjnë
98. ca vëdè a jjìdd t'addà abëtwä u sguàrdë
99. cchjù a nghjanä pë lu ràggë dëvëjnë
100. E a rëggëjnë dù cìëlë dà quälë jë jàrdë
101. tùttë d'amòwr n'addà fä ognè jëràzzjë
102. pëcké jë sò u sëw fëdèjlë Bërnàrdë"
103. Quälë jé ccùdë ca fòrsë dà Croàzzjë
104. vénë à vvëdèj a Vërònëca nòstrë
105. ca pë l'andëjca glòrjë nòn së sàzzjë
106. mà dëjscë npënzìër affìgn ca së mòstrë
107. "Sëgnòwrë mëj Ggësë Crìstë Ddëj vèjrë
108. mò fòw ssë ffàtt u sëmbjànd vùëstr?"
109. tälë jérë jë ammërànnë la vëväscë
110. carëtätë dë cùdë k'andò ssù mùnnë
111. cundëmblànnë wadèttë kèssa päscë
112. "Fìgghjë mëj dë jëràzzjë st'allëcrëjë -
113. accumënzòw jìdd-nò t'àdda jéss nòtë
114. tënénn l'òcchjër angòrë quä àw fùnnë
115. mà wàrd lë cìërchj affìgn àw lundänë
116. tàndë ca vëjtë assëttätë la rëggëjnë
117. à ccùj ssù règnë jé ssùddët e dëvòwtë"
118. Jë jalzàbb l'òcchjër e ccùmë da matëjnë
119. lë vànnë orjéndälë dë l'urëzzòndë
120. sùpërënë kèdë andòw sòwlë strafàccë
121. dassë quäsë da vàddë scénn à mmòndë
122. kë l'òcchjërë vëdìbb pàrtë andòw strémë
123. vèngë dë lëwmë tùttë l'òldë fròndë
124. e ccùmë quä andò s'aspéttë u tëmòwnë
125. ca mäl wëdòw Fëtònd cchjù s'avvàmbë
126. e da quä e da ddä u lëwm së fäscë tènuë
127. dassë kèda pacìfëkë jòrja vàmbë
128. ndòw mìënz s'avvëväv e dd'ognè vànnë
129. p'awäla manérë allëndävë la vàmbë
130. E à ccùdë mìënzë kë lë pènnë spartëwtë
131. vëdìbb a cchjù dë mìllë jàngëlë fëstàndë
132. ognëwnë dëstìndë dë splëndòwr e d'àrtë
133. Vëdìbbë cquä à lë lòrë scjùëkë e ccàndë
134. rëjrë na jërànna bbëllèzzë k'allëcrëjë
135. jérë andò l'òcchjërë a ttùttë l'òldë sàndë
136. E cë jë avèssë a ddëjscë tànda rëckèzzë
137. quàndë a mmaggënäj nòn putrëj ardëjë
138. u mìnëmë tëndatëjvë dà sëwa dëlìzzjë
139. Bërnàrdë cùmë vëdèttë l'òcchjërë mëjë
140. andòw càllë sëw calòwrë fìssë e attìëndë
141. lë sëw kë ttànd afféttë aggëròw a jjèddë
142. ca lë mëj dë rëmëräj facètt cchjù ardìëndë
|
La Divina
Commedia
 Opera Virtuale di Gianni
Latronico
Canto XXXI del Paradiso
1. In forma dunque di candida rosa
2. mi si mostrava la milizia santa
3. che nel suo sangue Cristo fece sposa;
4. ma l'altra, che volando vede e canta
5. la gloria di colui che la 'nnamora
6. e la bontà che la fece cotanta,
7. sì come schiera d'ape che s'infiora
8. una fiata e una si ritorna
9. là dove suo laboro s'insapora,
10. nel gran fior discendeva che s'addorna
11. di tante foglie , e quindi risaliva
12. là dove 'l süo amor sempre soggiorna.
13. Le facce tutte avean di fiamma viva
14. e l'ali d'oro, e l'altro tanto bianco,
15. che nulla neve a quel termine arriva.
16. Quando scendean nel fior, di banco in banco
17. porgevan de la pace e de l'ardore
18. ch'elli acquistavan ventilando il fianco.
19. Né l'interporsi tra 'l disopra e 'l fiore
20. di tanta moltitudine volante
21. impediva la vista e lo splendore:
22. ché la luce divina è penetrante
23. per l'universo secondo ch'è degno,
24. sì che nulla le puote essere ostante.
25. Questo sicuro e gaudïoso regno,
26. frequente in gente antica e in novella,
27. viso e amore avea tutto ad un segno.
28. Oh trina luce che 'n unica stella
29. scintillando a lor vista, sì li appaga!
30. guarda qua giuso a la nostra procella!
31. Se i barbari, venendo da tal plaga
32. che ciascun giorno d'Elice si cuopra,
33. rotante col suo figlio ond' ella è vaga,
34. veggendo Roma e l'ardüa sua opra,
35. stupefaciensi , quando Laterano
36. a le cose mortali andò di sopra;
37. io, che al divino da l'umano,
38. a l'etterno dal tempo era venuto,
39. e di Fiorenza in popol giusto e sano,
40. di che stupor dovea esser compiuto!
41. Certo tra esso e 'l gaudio mi facea
42. libito non udire e starmi muto.
43. E quasi peregrin che si ricrea
44. nel tempio del suo voto riguardando,
45. e spera già ridir com' ello stea,
46. su per la viva luce passeggiando,
47. menava io li occhi per li gradi,
48. mo sù, mo giù e mo recirculando.
49. Vedea visi a carità süadi,
50. d'altrui lume fregiati e di suo riso,
51. e atti ornati di tutte onestadi.
52. La forma general di paradiso
53. già tutta mïo sguardo avea compresa,
54. in nulla parte ancor fermato fiso;
55. e volgeami con voglia rïaccesa
56. per domandar la mia donna di cose
57. di che la mente mia era sospesa.
58. Uno intendea, e altro mi rispuose:
59. credea veder Beatrice e vidi un sene
60. vestito con le genti glorïose.
61. Diffuso era per li occhi e per le gene
62. di benigna letizia, in atto pio
63. quale a tenero padre si convene.
64. E "Ov'è ella?", sùbito diss' io.
65. Ond'elli: "A terminar lo tuo disiro
66. mosse Beatrice me del loco mio;
67. e se riguardi sù nel terzo giro
68. dal sommo grado, tu la rivedrai
69. nel trono che suoi merti le sortiro"
70. Sanza risponder, li occhi sù levai,
71. e vidi lei che si facea corona
72. reflettendo da sé li etterni rai.
73. Da quella regïon che più sù tona
74. occhio mortale alcun tanto non dista,
75. qualunque in mare più giù s'abbandona,
76. quanto lì da Beatrice la mia vista;
77. ma nulla mi facea, ché sua effige
78. non discendëa a me per mezzo mista.
79. "O donna in cui la mia speranza vige,
80. e che soffristi per la mia salute
81. in inferno lasciar le tue vestige,
82. di tante cose quant' i' ho vedute,
83. dal tuo podere e da la tua bontate
84. riconosco la grazia e la virtute.
85. Tu m'hai di servo tratto a libertate
86. per tutte quelle vie, per tutt' i modi
87. che di ciò fare avei la potestate.
88. La tua magnificenza in me custodi,
89. sì che l'anima mia, che fatt'hai sana,
90. piacente a te dal corpo si disnodi"
91. Così orai; e quella, sì lontana
92. come parea, sorrise e riguardommi;
93. poi si tornò a l'etterna fontana.
94. E 'l santo sene: "Acciò che tu assommi
95. perfettamente – disse - il tuo cammino,
96. a che priego e amor santo mandommi,
97. vola con li occhi per questo giardino;
98. ché veder lui t'acconcerà lo sguardo
99. più al montar per lo raggio divino.
100. E la regina del cielo, ond'ïo ardo
101. tutto d'amor, ne farà ogne grazia,
102. però ch'i' sono il suo fedel Bernardo"
103. Qual è colui che forse di Croazia
104. viene a veder la Veronica nostra,
105. che per l'antica fame non sen sazia,
106. ma dice nel pensier, fin che si mostra:
107. 'Segnor mio Iesù Cristo, Dio verace,
108. or fu sì fatta la sembianza vostra?';
109. tal era io mirando la vivace
110. carità di colui che 'n questo mondo,
111. contemplando, gustò di quella pace.
112. "Figliuol di grazia, quest'esser giocondo -
113. cominciò elli - non ti sarà noto,
114. tenendo li occhi pur qua giù al fondo;
115. ma guarda i cerchi infino al più remoto,
116. tanto che veggi seder la regina
117. cui questo regno è suddito e devoto"
118. Io levai li occhi; e come da mattina
119. la parte orïental de l'orizzonte
120. soverchia quella dove 'l sol declina,
121. così, quasi di valle andando a monte
122. con li occhi, vidi parte ne lo stremo
123. vincer di lume tutta l'altra fronte.
124. E come quivi ove s'aspetta il temo
125. che mal guidò Fetonte, più s'infiamma,
126. e quinci e quindi il lume si fa scemo,
127. così quella pacifica oriafiamma
128. nel mezzo s'avvivava, e d'ogne parte
129. per igual modo allentava la fiamma;
130. e a quel mezzo, con le penne sparte,
131. vid' io più di mille angeli festanti,
132. ciascun distinto di fulgore e d'arte.
133. Vidi a lor giochi quivi e a lor canti
134. ridere una bellezza, che letizia
135. era ne li occhi a tutti li altri santi;
136. e s'io avessi in dir tanta divizia
137. quanta ad imaginar, non ardirei
138. lo minimo tentar di sua delizia.
139. Bernardo, come vide li occhi miei
140. nel caldo suo caler fissi e attenti,
141. li suoi con tanto affetto volse a lei,
142. che ' miei di rimirar fé più ardenti |